We spreken van chronische pijn als we langer dan zes maanden pijn ervaren.

Om het onderscheid te kunnen maken tussen acute pijn (met signaalfunctie) en chronische pijn (zonder signaalfunctie, maar eerder als lijden op zich) moet ik kort het verloop van een pijnprikkel schetsen. : (Cfr. : -> In de tijd van de brandspuit: brand bestreden door lange keten van mensen met emmers water-> zenuwstelsel ; vergelijkbare ketenstrategie! )

Het verloop van een pijnprikkel:

bv. : Bij verwonding, verbranding => onmiddellijke pijnprikkel gaat niet eerst via de hersenen. Men gaat zich terugtrekken (door spierreflex).

Dit noemen we een reflex.

bv. - zich terugtrekken bij warmte (via opspannen van de spieren) - ogen sluiten bij zand - stoten van elleboog - bij de dokter : kniereflex Pas enkele seconden later : hersenen registreren de pijngewaarwording.

Doel: reactietijd verkorten om pijn te voorkomen of leed te verergeren.
We hebben tal van dergelijke (zelfs onbewuste) reflexen :

bv. : - regelmatig anders op stoel gaan zitten - 's nachts in bed woelen : keren en draaien

Dit ter voorkoming van een pijn-beleving ! -> We voelen geen pijn dankzij de juiste inschatting van nociceptieve neuronen.
Wanneer we ons echter verwonden of wanneer het lichaam wel is gekwetst : Bv. bij verbranding, krampen, stoelgangproblemen, nierstenen, wonden, enz... hebben we een voortdurend pijnprobleem tot het probleem is opgelost of genezen.

Bij pijngewaarwording is ons lichaam in stress. D.w.z. in een toestand van chronische paraatheid. Eén factor hiervan is spierspanning.
Bij chronische pijn is er dus een voortdurende chronische spierspanning in het lichaam. Er is een voortdurende toestand van paraatheid. We kunnen dit ook omkeren : nl. wanneer ons lichaam in een chronische toestand is van paraatheid, van chronische spierspanning, heeft dit ook een negatieve invloed op de pijnbeleving. We komen niet meer tot ontspanning... Dit wordt een vicieuze cirkel.

We spreken van chronische pijn indien de pijn langer aanhoudt dan 6 maanden

1) Ofwel wegens erge ziekte of een letsel

bv - het wegnemen van een long : => patiënt hoop geven op beterschap - bij blijvende lichamelijke oorzaak : uitgezaaide tumoren die niet meer weg te nemen zijn en een constante druk uitoefenen op essentiële organen. => Terminale toestand : geneeskunde moet lijden/pijn verlichten (via palliatieve zorg) - Na rugoperatie (wegsnijden van discusweefsel bij hernia operatie) De beschadigde rugzenuw die voorheen ingekneld zat, heeft nog enkele maanden nodig voor herstel => geduld uitoefenen tot regeneratie voltooid is.

2) Ofwel ontbreekt deze vaststelbare oorzaak : Het grote probleem is echter dat bij heel wat chronische pijn-lijders er geen van deze aanwijsbare oorzaken rechtstreeks aanwezig zijn. (bij lichamelijk klinisch onderzoek vindt men geen adequate symptomen die de pijnbeleving logisch kunnen verklaren.)

Men gaat er bij de reguliere medische wetenschap momenteel van uit dat er t.h.v. het zenuwstelsel een stoornis is waarbij er een 'voortdurend doorgeven van pijnprikkels' is vanuit het zenuwstelsel (een soort statische ruis : deze wordt bv. het duidelijkst bij fantoompijn) die in de hersenen wordt geregistreed als pijn. Vaak gist men in het duister omtrent het mechanisme dat deze chronische pijn veroorzaakt. Probleem bij chronische pijn : - Wetenschappelijk-klinisch wordt niets gevonden - De pijnpatiënt wordt vaak slecht geloofd - Men schrijft dit vaak toe aan 'inbeelding' of (psychische) aanstellerij... - De patiënt blijft in de kou staan en stoot op onbegrip Chronische pijn wordt een klacht of ziekte op zich die we dienen te behandelen. Waar acute pijn emotioneel lijdt tot angst, lijdt chronische pijn vaak tot depressie. Het grote probleem bij chronische pijnlijder is : - gebrek aan hoop op beterschap - Hoelang zal de pijn nog duren? - gebrek aan inzicht op oorzaken - Grote onzekerheid

De sleutel die wij aanbieden of ontdekken in onze praktijk als gezondheids- therapeut is het belang van spierspanningen als oorzaak van chronische pijn. Deze zijn vaak een gevolg van emotionele blokkades. Het zijn de spieren die gespannen zitten die prikkels geven naar het zenuwstelsel ! (Hierdoor ontregeling in de parasympathicus en de orthosympaticus) Mag ik hierbij wijzen op de medische 'ontdekking' van enkele weken geleden, waarbij werd gewezen op het belang van spieren bij de behandeling van wiplash. bv. - toestand van gespannenheid door emotioneel lijden ingehouden ergernis, woede ,frustratie , overbezorgdheid, ... die we niet kunnen uiten en niet kunnen loslaten.

© 2001 De verschillende teksten over pijn zijn overgenomen van Luc De Cock, Voorzitter VGT (Vereniging voor Gezondheidstherapeuten) voorgebracht op het symposium op 10 maart 2001 met zijn toestemming, waarvoor onze dank.

Mandala vzw

Hulp aan koppels ...

Waarom zou je kiezen voor relatietherapie?